سرطان معده — راهنمای گام‌به‌گام تصمیم‌گیری

این هاب برای کسانی طراحی شده که تشخیص سرطان معده دریافت کرده‌اند و اکنون باید تصمیم‌های درمانی بگیرند. اگر می‌خواهید بدانید سرطان معده چیست، چه علائمی دارد و چه عواملی خطر آن را افزایش می‌دهند، به صفحه معرفی سرطان معده در بخش انواع سرطان مراجعه کنید.

اولین تصمیم، تعیین مرحله (Stage) دقیق بیماری و محل تومور است — اینکه تومور در کاردیا (ابتدای معده، نزدیک مری) است یا بخش‌های پایین‌تر. این محل، نوع جراحی، نیاز به شیمی‌درمانی پیش از جراحی، و حتی تیم جراحی مورد نیاز (جراح عمومی یا جراح قفسه سینه) را تعیین می‌کند. مقاله اول این مجموعه به‌طور کامل به این موضوع می‌پردازد.

چهار بیومارکر کلیدی در سرطان معده وجود دارد: HER2 (۱۵-۲۰٪ بیماران — درمان هدفمند Trastuzumab)، MSI/dMMR (۱۰-۱۵٪ — ایمونوتراپی Pembrolizumab)، PD-L1 با معیار CPS (ایمونوتراپی Nivolumab) و Claudin 18.2 (درمان هدفمند نوظهور Zolbetuximab). آزمایش HER2 و MSI برای همه بیماران ضروری است. مقاله سوم این مجموعه به این بیومارکرها می‌پردازد.

برای سرطان معده موضعی (Stage I-III)، جراحی ستون اصلی درمان است. اما برخلاف بسیاری از سرطان‌ها، در معده اغلب شیمی‌درمانی پیش از جراحی (Perioperative Chemotherapy) توصیه می‌شود — رویکردی که می‌تواند شانس جراحی کامل و موفق را افزایش دهد. تصمیم‌گیری درباره میزان برداشتن (گاسترکتومی کامل یا ساب‌توتال) به محل و وسعت تومور بستگی دارد. مقاله چهارم و پنجم این مجموعه این تصمیم‌ها را پوشش می‌دهند.

حدود ۱۰٪ سرطان‌های معده با زمینه ارثی مرتبط هستند. مهم‌ترین سندرم، HDGC (سرطان دیفیوز ارثی معده) ناشی از جهش ژن CDH1 است. اگر سابقه خانوادگی قوی دارید (بخصوص سرطان معده در سنین پایین)، مشاوره ژنتیک توصیه می‌شود. در این شرایط، تصمیم‌گیری فقط برای بیمار نیست — اعضای خانواده هم ممکن است نیاز به بررسی داشته باشند.

تغذیه پس از گاسترکتومی نیازمند تنظیم دقیق است: وعده‌های کوچک و مکرر (۶-۸ وعده در روز)، جویدن کامل غذا، محدودیت قندهای ساده برای پیشگیری از سندرم دامپینگ، و پایش منظم کمبود ویتامین B12، آهن، کلسیم و ویتامین D. مکمل‌های تزریقی B12 اغلب ضروری هستند. مقاله هشتم این مجموعه یک راهنمای کامل برای زندگی پس از جراحی است.